आफ्नो कोहि हुन्न रैछ दुःख आइ पर्दा खेरी ।
सुखको संगत चर्किन्छ नि आशुहरु झर्दा खेरी ।।
मुखमा रामराम बगलीमा छुरा भाको यो दुनियाँ
बढ्दा खुट्टा तान्नेहरु,खेदछन पछि सर्दा खेरी ।।
Subscribe to:
Comments (Atom)
अनुसरण
“ हजुरहरुले मैले गरे जसरी गर्नुहोला ” मञ्चमा बसेको वक्ताले उपस्थित जनलाई सम्बोधन गरेको थियो । सबैजना मौन भएका थिए । उनिहरु मात्र आज्ञा...
-
- Bhim Prajol Within sixty seven years of Nepali Film Industry has faced several upheavals. Nepali Film Industry was starte...
-
समाजको सानो एकार्इ एउटा व्याक्ति हुन्छ व्याक्ति व्याक्ति मिल्दै गए परिवार बन्छ ।। परिवारको समुहले समुदाय बन्छ समाज पनि यस...