सुनिल र साधना सानै छन । घरमा पुतलीको खेलमा पनि केक खुबाउछन । निजी
विद्यालयमा पढछन । बा-आमाको मायाको टुक्रा त छदैछन हजुरआमाको साथी, शिक्षक, अखबार बाचक, फोटोग्राफर र कमेन्टेटर पनि हुन । पढाइमा दुबै तेज छन । आमा बैंकको जागिरे र
बा एक शिक्षक हुन ।
साधना सुनिल भन्दा ठूली छन । बाले ल्याएको उनको वार्षिक कार्यपात्रोमा कुन दिन मितिहरुमा गोलो लगाइसकिन जन्मदिनहरुमा ।
हजुरआमाको, भाइको, मेरो, आमाको, ..। विद्यालयले कक्षा मनिटरको डायरीमा उनले क्रमानुसार जन्मदिन लेखेकी छन ।
भाइको जन्मदिनमा विशेष संकेत पनि छ जो उनले र उनको भाइले बुझ्छन सायद ।
एकदिन बा बिद्यालयबाट फर्किदा दुबै दिदी भाइ हजुरआमाको काखमा बसेर गफ गर्दै
थिए । हजुरआमा कथा सुनाउदै थिइन । लोककथाहरुमा बालाबालिका रमाइरहेका थिए । पात्र र
तिनीहरुले गरेका कार्यमा समलोचनात्मक टिप्पणी पनि गर्दै थिए । हजुरआमा टिप्पणी
भन्दा कथा वाचनमा मग्न थिइन ।
आमाको बर्थ डे बैंकले मनाइदियो । घरमा सामान्य मिठो मसिनो पकाउने कुरा भयो ।
बालबालिकाको जिद्दीको अगाडि कसको बल चल्ने । उनिहरुले केक ल्याए । मैनबत्ति बाले ।
निभाए । गित लगाए । नाचे । रमाए । दुई तीन दिन कुराको विषयवस्तु बनाए ।
“भाइको बर्थ डे धुमधाम
मनाउने है आमा”, साधना भन्दै थिइ । सल्लाह भयो । बा विद्यालयबाट फर्किनु अगावै आवश्यकिय तयारी
पूरा भयो । निम्तालु आए । केटाकेटीहरुले केक
ल्याए । मैनबत्ति बाले । निभाए । गित लगाए । नाचे । रमाए । खाना खाए – सकियो ।
“तेरो बाको जन्मदिन आयो के तयारी छ नानी”, हजुरआमाले सोधिन । सुनिल दौडिदै आएर बिस्तारै बोल्यो, “भयो के हजुरआमा ठूलो स्वर नगर्नु
। अनि बाबाले मान्नुहुन्न । दिदी केक मिठो हुन्छ नि! बाबाको
जन्मदिनमा किन केक नकाटने ?” कुरा सामसुम
भयो । सबै आ-आफ्नो काममा गए । सधैं झैं साँझ
समयानुसार घर फर्किए ।
साधनको बा भित्र बसिरहेको बेलामा बाहिर केटाकेटीको चहलपहल
बढ्यो । उनीहरुको स्वभाविक चहलपहल थिएन । बाहिर पूरा तारतम्य भइसकेको रहेछ केक
काटने । कसले गर्यो यो उसले प्रश्न आफ्नो श्रीमती र छोरी लक्षित थियो । एक पटक
सान्नाटा छायो । हजुरआमाले बोल्नको लागि घाँटी सफा गरिन ।
“अस्ति मेरो वृद्बभत्ता आएको थियो । केटाकेटीले मानेनन् ।
बुहारी पनि मानिनन् । म आफै नातीसँग गएर ल्याएर आएँ । के अप्ठ्यारो भयो त ? सबैको बर्थ डे मनाउछन । तेरो मात्रै किन नमनाउने त छोरा ? अब बर्थ डे मनाउने केक नकाटी भयो त ? भन त साधना ?”
उसले आमातिर फर्केर यति भन्यो “अब बाको श्राद्बमा पनि पिण्डदान नगरी केक काटौंला आमा ।”
