त्यो शिशिर वसन्त झैं मानिरहन्छ ।
जब मनले आनन्द मानिरहन्छ ।।
मैले परीक्षा चुन्न कहाँ पाउँछु र
परीक्षा मलाई आफन्त मानिरहन्छ ।।
ज्यूनु ! हरेक पल अमूल्य छ साथी
अनन्त सम्झन्छौं यो अन्त मानिरहन्छ ।।
विचारको पाइला चाल्नु चनाखो भै
काँडा हुन फूल, मन त मानिरहन्छ ।।
ईश्वर प्राप्तीको बाटो कर्तव्य बिछ्याउ
मन्दिरै छ ईश्वर महन्त मानिरहन्छ ।।
कर्मफल आशा, न्याय, धर्म, चाहना
त्यहि कर्म मार्छ मान्छे, सन्त मानिरहन्छ ।
No comments:
Post a Comment