मेरो हिडने मूलबाटोको ध्रुवतारा तिमी ।
अश्र, रोदन, हाँसो, खुसी एकमै सारा तिमी ।।
डगमगाउदा अस्तित्वको भार उठाइ दिने
कर्तव्यबोध जीवन ज्यूने हौ साहारा तिमी ।।
लुप्त हौंला, विलुप हौंला, जुलुस बने पनि
जीन्दगीलाई बोकि हिडने अभिभारा तिमी ॥
बुँद बुँद बनी भर्न मैले के सकौंला प्यारी
प्रखर सौम्य पूर्ण भा'को प्रेमिल धरा तिमी ।।
No comments:
Post a Comment