बाटोमा रुमल्लिएको भए
मूलबाटो देखाउन हुन्थ्यो
यात्रा आरम्भमा अल्झिए
पैतला टेकाउन हुन्थ्यो।
पैतला र यात्राको तादम्यता
आत्मिक उर्जामा तुसारो परे
न ज्ञात- लेखाजोखा कसले गरे
को हेर्ने ? पछाडि कि अगाडि सरे !
बोकेर आधाबाटोसम्म पुगाए पनि
टक्क रोकिनु ! अँध्यारो होउन्जेल -
फर्किन नसक्नु, बढ्न नखोज्नु
बाटोको भेद समेत नपाउनु !
उसले बताउदै छ - तिमी हिँड
यो मूलबाटो हो
यहिबाट यात्रा थालेर
गन्तव्यमा पुग्ने मार्ग
पहिल्याएका छन् ।
थालनी स्वयम् गर्नु -
कयौं भेटिन्छन् यात्रामा
संगैका कयौं छुट्छन्
कयौंका पैतला पछाडि फर्किन्छन्
तिमी गन्तव्य हेर ।
अहँ -
बाटो बाटो जस्तो लाग्दैन
यात्रा यात्रा जस्तो छैन
अस्पष्ट उद्देश्य
भन्छौ - को हिँडेको छ ?
म आउँला तिम्रा चुनौतीमा
पन्छ्याउँला अवरोध
पुरिदिउँला बाटोका खाल्डा
थकानमा हौस्याउँला
निरसमा कविता सुनाउँला
अब त हिँड ए! अबेला भयो !
प्यासमा पानी बनौंला
भोकमा भोजन बनौंला
तिमीमा अवतरित हौंला
हर मुस्किलमा पदार्पण हुदै
तिम्रो यात्राको छायाँ बनेर
संग संगै हुनेछु-यात्रा तय गर!
थकान ! नथाकेरै भएपछि
गन्तव्य कहिल्यै नभएपछि
हुलको अस्तित्त्व रहेपछि
क्षणभङ्गुर जय जय पछि
विलापमा रम्नुनै छ एक युग
छाया साथ छोडि गएपछि !
No comments:
Post a Comment